NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
POZNALIŚMY
SIĘ
TA DWÓJKA
SPOTKAŁA WIELE OSÓB
SPĘDZALI RAZEM DUŻO CZASU
CZYTALI WIELE KSIĄŻEK
SPACERY, PODRÓŻE, LITERATURA
MIŁOŚĆ, CZAS, PRZYJAŹŃ, KOMUNIKACJA
KOLEJNY RAZ OTWIERAM KSIĄŻKĘ O TOBIE
CZĘŚĆ 16
GYEOROO - WYDAWNICTWO OD 2009 ROKU
Gyeoroo, nic nas nie powstrzyma! Do boju!
Nie. To pierwszy dzień po powrocie. Nie mogę przesadzać.
WITAJ PONOWNIE, DAN-I, RZĄDZISZ
Jedzie.
Jest w windzie.
Sprawdziłem rano, ile zajmuje wjazd na to piętro.
- Jak perfekcjonista. - Super.
Gratulacje!
Zdejmiemy to z pani.
Przepraszamy.
Co teraz? Nic nie mamy.
Spodziewałem się tego. Mam asa w rękawie.
- Jedzie, szybko! - Rany.
W porządku, panie Kim?
Panie Kim?
- Nie słyszę. - Panie Kim.
Nie słyszy pan?
Panie Kim!
Co teraz?
Teraz naprawdę nic nie mamy.
Przepaski.
- Zróbmy coś z nimi. - Niby co?
Potrząsaj swoją głową.
Mocniej, by litery się ruszały.
Bardziej! Postaraj się.
Zaskoczymy Dan-i.
Róbmy tak, dopóki nie przyjdzie.
- Witaj z powrotem. - Witaj z powrotem.
Dan-i!
Dziękuję!
Gratulacje
Co za niewypał.
- Chyba jest zła. - Zmieniła się.
- Tak. - Bardzo.
Co to było?
- Tęskniłem! - Gratulacje!
Dan-i znów jest z nami!
To kwiaty ode mnie.
Dziękuję, pani Seo.
Zakładka jest ode mnie.
Notatnik i długopis ode mnie.
- Nawilżacz ode mnie. - Dziękuję.
Miło cię znów widzieć.
Od teraz będę ci pomagać.
Jak to?
Nie powiesz jej o umowie pana Lee?
Popełniłaś błąd.
Miałaś jej powiedzieć.
- Serio? - Tak?
Rany.
Przepraszam.
Pomieszało mi się.
To się nie powtórzy. Teraz będę ci bardziej pomagać.
Nie szkodzi. Dzięki temu otrzymałam wyjątkową ofertę.
Dzięki za zrozumienie.
- Dziękuję. - Twoje biurko jest gotowe.
Tak. Masz świetny fotel. Jesteśmy super, co?
Dziękuję wam.
Jest nasz specjalny nabytek.
Witaj, zwyciężczyni konkursu pomysłów Gyeoroo 2019, Kang Dan-i!
- Kang Dan-i! - Kang Dan-i!
- Dobra robota.
- Kang Dan-i! - Dan-i!
- Kang Dan-i! - Kang Dan-i!
Będę pracować jeszcze ciężej.
Nie mogę się doczekać.
Chcecie uczyć się ze mną tango?
- Kawy? - Chodzę na lekcje.
- Napijmy się. - Pokażę.
- Chodź, nauczę cię. - Kupię kawę.
Nasze serca się połączą.
Cztery nogi i jedno serce.
- Nauczysz się. - Rany.
Rany, proszę.
Musisz iść do tyłu.
Co to był za dźwięk?
EUN-HO
Spójrz na mnie.
Na godzinie drugiej.
Pan Cha się tym zajmie.
Sprawdzaj inne rękopisy.
Na pewno coś znajdziesz.
Dobrze?
Czemu nic nie mówi?
Może chcą, by wyszło na to,
że sami znaleźli rękopis pana Kanga,
by zgarnąć całą chwałę?
Potrzebuję kawy.
- Proszę... - Sam zrobię.
Dobrze.
Muszę sama o siebie zadbać.
Słucham?
Panie Bong.
Jeden z rękopisów, które otrzymujemy od czytelników,
był naprawdę świetny.
Co?
Hae-rin!
Mamy rękopis pana Kanga?
Bohaterów. Gdzie jest? Pokaż mi go.
Pan Bong jest wielkim fanem pana Kang Byeong-juna,
więc pomyślałam,
że rozpozna, czy to on jest autorem.
Dobrze, że powiedziałaś.
Gdzie Eun-ho? Podobno ma rękopis.
Jest na spotkaniu z panem Ji Seo-junem.
Gdzie jest rękopis?
Jeśli autorem jest Kang Byeong-jun, powinniście mi go pokazać.
Zawiodłem się na was.
Masz kopię, prawda?
Zrobiłaś ją, nim oddałaś go Eun-ho.
Pokaż.
Czemu ją tam trzymasz?
O czym mówicie?
Rękopis pana Kanga?
Chwila. Zrobię też kopię dla pana.
Dan-i, skopiuj...
Już tego nie robisz.
To naprawdę rękopis pana Kanga?
BOHATEROWIE PARK JUNG-HOON
Rozumiem. Możesz wyjść.
Tak jest.
Co jest między tobą...
ZAKOŃCZENIE KARIERY KANG BEYONG-JUNA
...a Kang Byeong-junem?
Ojciec.
To mój ojciec.
Cóż...
Z tego, co wiem,
nie miał nikogo przez całe życie.
Jego rodzice zginęli na wojnie.
Nie miał rodzeństwa, żony ani dzieci.
Potwierdził to nawet w eseju.
Dlatego pisał tak wiele książek.
Panie Cha, to...
Wie pan, co to znaczy?
Obiecałem mu,
że będę jego synem.
Potrzebuję dla niego miejsca oraz opiekuna.
Tylko pan może mi pomóc.
Proszę mi uwierzyć,
pomóc mi i panu Kangowi.
Skąd mam mieć pewność?
Mam...
jego dzienniki.
Nie sądziłem, że lubisz takie miejsca.
Przychodzę tu od liceum.
Wtedy jadłem tylko naleśniki z cebulkami.
Pan Kang lubił tę knajpę.
Słyszałem, że lubisz Ryu Hyeon-seoka.
To dla ciebie.
Mądrze.
Nie odmówię ci,
bo bardzo lubię tego autora.
Chcę, żebyś spojrzał na jeszcze jeden rękopis.
To też ci się spodoba.
Jesteś w końcu fanem pana Kang Byeong-juna.
Pan Kang napisał tę powieść?
Ktoś, kto go nie zna, mógłby tak twierdzić,
ale nie ja.
Skąd ta pewność?
Musisz wiedzieć,
gdzie jest i co robi.
Wiesz, prawda?
Chcesz poznać pana Kang Byeong-juna,
bo tak go lubisz?
To wszystko?
A co jeszcze?
Nikt nie napisałby książki, tylko dlatego, że jest czyimś fanem,
panie Park Jung-hoon.
Jak odkryłeś,
że to ja?
Zdradzić ci tajemnicę?
Tajemnicę tytułu
ostatniej książki pana Kanga, 23 kwietnia.
NIEBIESKA NOC 23 KWIETNIA
Zawsze byłem ciekawy
i chciałem wiedzieć, czemu zmienił tytuł na 23 kwietnia.
W książce nie ma nigdzie tej daty,
więc nie wiedziałem, czy to dobry tytuł.
To była pierwsza książka, którą redagowałem,
więc długo o tym myślałem.
NIEBIESKA NOC 23 KWIETNIA
Jestem ciekaw
czegoś jeszcze.
Jeden wpis w dzienniku...
wydaje się dziwny.
ODWIEDZIŁ MNIE SYN
Całe życie był sam.
„Kim jest syn, o którym pisał”?
Długo mnie to dręczyło,
ale też nie znalazłem odpowiedzi.
Myślę jednak,
że odpowiedź jest blisko.
Na oba pytania.
Ta data
to twoje urodziny.
Znasz odpowiedź, prawda?
Odpowiedz.
Muszę to usłyszeć.
Co powiedział?
Czemu nazwał książkę 23 kwietnia?
Nie był w stanie odpowiadać na pytania.
Wciąż nie jest.
Jak to?
Tylko tyle mogę powiedzieć
na tę chwilę.
Proszę.
Wszystko, co chcesz wiedzieć, jest w tej torbie.
Zajrzyj.
Myślę jednak,
że odpowiedź jest blisko.
Na oba pytania.
Ta data
to twoje urodziny.
PIĄTY LIPCA 2007. WYKRYTO U MNIE ALZHEIMERA.
PYTAŁEM KILKA RAZY, BO NIE MOGŁEM W TO UWIERZYĆ.
To nie tak, że mnie nie szukał.
Po prostu mnie nie pamiętał.
Dzień dobry.
Jestem synem Ji In-yeong.
Ji Seo-jun.
Jestem jej
oraz pana...
synem.
Wiem, że pan nie wiedział.
Urodziła mnie po waszym rozstaniu.
Moja mama jest chora.
20 WRZEŚNIA 2007 WYSZEDŁEM NA SPACER
23 GRUDNIA 2007 NIE BÓJMY SIĘ ŚMIERCI
20 LISTOPADA 2008
Odwiedził mnie syn.
Jesteś moim synem?
Urodziłem się 23 kwietnia 1991 roku.
Proszę wysłać pieniądze, a dam panu spokój
i nikomu nie powiem, że jestem pana synem.
Proszę pomóc mojej mamie.
Proszę jej pomóc,
proszę pana.
Dwudziesty trzeci kwietnia.
Ji Seo-jun.
Mój syn.
NIEBIESKA NOC
Nie mogę...
tego zapomnieć.
NIEBIESKA NOC 23 KWIETNIA
Ji Seo-jun.
20 LISTOPADA 2008 ODWIEDZIŁ MNIE SYN
Dwudziesty trzeci kwietnia.
Mój syn.
Dwudziesty trzeci kwietnia.
Wciąż tu przyjeżdżam.
Muszę lubić tę okolicę.
Jeśli potrzebuje pan wsparcia,
jestem do dyspozycji.
Jestem tu, Seo-jun.
Nie jestem twoją dziewczyną ani matką,
ale chcę ci pomóc.
GDY SIĘ OBUDZIŁEM, SPAŁ PRZY MNIE EUN-HO
MOŻE SYN, O KTÓRYM PISAŁEM, TO WŁAŚNIE EUN-HO
JUŻ DAWNO TEMU ZACZĄŁEM UWAŻAĆ GO ZA SYNA
Co? Przyszedłem, bo martwiłem się o niego.
Hae-rin jest urocza.
Co tu robisz?
A ty?
Martwiłam się o niego,
ale cały czas siedzi w domu.
Ty też się o niego martwiłeś?
Chciałem zobaczyć zapalone światła w jego domu.
Skoro tu jesteś, mogę wracać.
I tak nie możemy do niego zadzwonić ani zapukać do drzwi.
Dobrze, ja zostanę.
Farciarz.
Niezawodna Song Hae-rin się nim opiekuje.
Dan-i to szczęściara.
Ma takiego dobrego chłopaka.
Rany.
Pójdę już.
Uważaj na siebie.
KAPYONG
Tak?
O co chodzi?
Nic mu nie będzie.
Wyjdzie z tego.
Prawda?
Panie Kim.
Niech pan spoczywa w pokoju.
Jeszcze...
się spotkamy.
Chciałem coś udowodnić.
Myślałem, że mnie nie szukał.
Nawet, gdy mnie poznał.
Że nie uznawał mnie za swojego syna.
Chciałem udowodnić mu, że nim jestem,
nawet wbrew niemu samemu,
pisząc Bohaterów.
Może to głupie,
ale tylko w ten sposób
mogłem porozumieć się z ojcem.
I tak się stało.
Gdybyś nie napisał tej powieści,
nie zobaczyłbyś go przed pogrzebem.
On chyba też na ciebie czekał
już od dawna.
Dwudziesty trzeci kwietnia.
Teraz już wiesz,
że to była jego ostatnia wiadomość dla ciebie.
„Nie zapomniałem o tobie.
Pamiętam cię”.
Dwudziesty trzeci kwietnia.
Ta książka była moją ostatnią nadzieją.
Pocieszałem się, że przekazał mi nią,
że wciąż mnie pamięta.
Ale i tak czułem przygnębienie.
„Skoro tak, czemu mnie nie szuka”?
To pytanie dręczyło mnie od dziesięciu lat.
Dziękuję, Eun-ho.
Dzięki tobie...
znam już odpowiedź.
To ty pozostawałeś u jego boku.
Naprawdę ci dziękuję.
GYEOROO - WYDAWNICTWO OD 2009 ROKU
Byłam ciekawa, czy działa.
Powietrze jest suche.
Będziesz zajęta pracą nad marketingiem,
więc chciałam pomóc.
Gratuluję wygranej w konkursie.
Dziękuję, Song-i.
Zastanawiałam się,
kto będzie twoim redaktorem.
Musisz sobie kogoś wybrać.
Nie wiem.
Wybierz mnie.
Będę twoją partnerką, Dan-i.
Jestem nową redaktorką pełną pasji.
W tej pracy pasja nie wystarczy.
Zapomnij o przeszłości.
Narodziłam się na nowo.
Nie słyszałaś o mojej odmianie?
Wykorzystam doświadczenie, wiedzę...
Zebrałam już informacje.
Nie mam tego, co ona, ale mam dane.
Stworzyłam listę mentorów odpowiednich do tego projektu.
Song-i.
Kiedy i jak ich znalazłaś?
Najbardziej podoba mi się profesor Kwak.
- Gdzie? - Strona trzecia.
Botanik?
NOWE WYDANIE 23 KWIETNIA KANG BYEONG-JUNA
JEGO WYJĄTKOWY STYL SUBTELNIE ZDOBYWA CZYTELNIKA
BEZ JEGO WIEDZY
23 KWIETNIA KANG BYEONG-JUN
NOWE WYDANIE 23 KWIETNIA KANG BYEONG-JUNA
CHRONOLOGIA PISARZA
MOJEMU SYNOWI
Dał mi go dawno temu.
Miałem ci go dać,
kiedy umrze.
Napisał go, gdy wszystko pamiętał,
więc to pewnie testament.
Czemu mi go dajesz?
To dla ciebie.
Ty powinieneś go przeczytać.
Zróbcie to razem.
Jesteście jego synami.
Przeczytajcie go razem.
Dla Eun-ho, mojego ukochanego syna.
Już dawno nie otwierałem oczu na świat,
ale widzę, że wciąż jest noc.
Panuje mrok.
Jednakże...
przestałem się bać.
Nie chcę, by ludzie zapamiętali mnie
jako starego, schorowanego człowieka.
Wolałem, by myśleli,
że po prostu zniknąłem, odszedłem w niepamięć.
To było jednak niemądre.
Rety. Dodali nawet jego chronologię.
Co to?
- Zaświadczenie lekarskie? - Co?
Kang Byeong-jun cierpiał na Alzheimera?
Nie zaginął?
KANG BYEONG-JUN Z UCZNIEM, CHA EUN-HO
Nie będę już w pełni sił,
moja pamięć zacznie szwankować.
W końcu nie zostanie mi nic i powoli osłabnę.
Nie mogę jednak zlekceważyć tej części mojego życia.
Zdałem sobie sprawę,
że muszę ją zaakceptować.
23 KWIETNIA KANG BYEONG-JUN
Eun-ho.
Chcę, by moje życie stało się historią.
Wyświadcz mi przysługę i opisz chronologię
mojego życia.
CHRONOLOGIA
ROK 1954 STRACIŁ RODZICÓW NA WOJNIE
ROK 1965 DOŁĄCZYŁ DO KLUBU LITERACKIEGO
Eun-ho.
Żadna książka nie jest w stanie
zmienić tego świata.
Chciałbym ci jednak powiedzieć,
byś stał się kimś,
kto jest niczym książka.
Książka może nie zmieni tego świata,
ale z pewnością może pozostawić to ciepłe uczucie
w sercu drugiej osoby.
Tak jak ty ukryłeś się
między stronami książki, gdy się zagubiłeś.
Ja też odkryłem książkę o tytule Eun-ho,
która zapewniła mi
otuchę w ostatnich chwilach mojego życia.
Eun-ho,
- chcę, byś był... - Jedz.
...książką, która jest podporą dla innych.
Pamiętasz o zajęciach z rodzicami w kolejną środę
o 15.00?
Masz być.
To lekcja o nauce?
- Tak. - Miałaś mówić wcześniej.
- Co tak późno? - Mówiłam.
I zamienia taekwondo na pływanie.
Rezygnujesz z taekwondo? Czemu już się poddajesz?
Pani Go.
Kocha pani pracę,
ale praca nie pokocha pani.
Piszę to jako przyjaciel, nie prezes.
Też coś powiem
jako przyjaciółka.
Skończmy pracę
i jedźmy na plażę.
Poznawaj ludzi i żyj
ze szczerością
głęboko w swoim sercu.
SZTUKA CZEKANIA
Rany.
- Hoon! - Co?
- Mam niusa! - Co tym razem?
- Przeszło! - Rany, przeszło!
Jedna książka może nie zmieni świata
ani życia drugiej osoby,
ale dobrą książkę przeczytać powinien
naprawdę każdy.
- Rany. - Gratulacje.
Postaram się.
A potem, krok po kroku,
rozgrzeje ona ludzkie serca.
Eun-ho, zawsze chroniłeś mnie,
mimo wszystkich plotek,
które rozpowiadano.
Mam nadzieję, że też znajdziesz pociechę
i poznasz kogoś,
kto jest jak książka.
Może pan dokończyć.
Zrobiła to pani dla mnie?
Co? Ja?
Nie, moja mama to przygotowała.
Mogę zjeść z panem.
Rozumiem.
A co?
Niemożliwe.
Wzruszył się pan,
że ugotowałam to sama?
Nie.
Ktoś powiedział mi, że kiedy córki
zaczynają podbierać jedzenie z lodówki,
to chodzą na randki.
Co?
Kto? Ja?
Z kim?
Dziękuję.
Proszę podać miskę.
Dziękuję.
Właśnie.
Zrobię zdjęcie na pamiątkę.
Dobrze.
Co?
- Ładne. - Myśli pani?
- Proszę mi je wysłać. - Dobrze.
Jedzmy.
Dobrze. Dziękuję.
Jest pyszne.
Prawda?
Kolejnym razem przyniosę pierożki.
Pierożki?
Przy okazji,
podobno siedziała pani wtedy
pod moim domem przez całą noc.
Eun-ho się wygadał?
Mówił, że długo tu pani była.
Dziękuję za troskę.
Po prostu...
podczas współpracy
poczułam,
że się zaprzyjaźniliśmy.
I to bardzo.
Ale to Cha Eun-ho jest na pierwszym miejscu,
prawda?
Skąd ta myśl?
Od razu powiedziała mu pani,
że jestem Park Jung-hoonem.
Bez przesady.
Chodziło o pracę.
To była ważna sprawa.
I Eun-ho to główny redaktor.
A gdyby nie praca?
Cóż...
Domowe kimchi z cebulek mojej mamy jest pyszne.
Proszę spróbować.
Pisał pan w tym pokoju,
prawda?
Tam się pan ukrył i napisał Bohaterów.
Zamiast się ukrywać,
powinien pan napisać nową książkę
jako Ji Seo-jun.
Nie jestem pewien.
Podoba mi się.
Pana styl.
Kilka razy...
Szczerze mówiąc,
przeczytałam ją wiele razy.
Za każdym razem pochłaniała mnie.
Jako redaktorka czekam na kolejną.
Pewnie.
Zaklepuję ją,
jasne?
Zastanowię się.
Proszę.
WEWNĘTRZNE MYŚLI ROŚLIN
W końcu!
„Znaczenie życia w zgodzie z naturą dla mieszkańców miast”.
To nie nią idealny moment.
„Najlepsza książka wieku,
która wybitnie opisuje potęgę natury”.
Jest też ciekawa.
Czy ta książka nie jest świetna?
Nie wiedziałam, że rośliny starannie dobierają partnerów.
Profesor Kwak
sprawdzał ją wiele razy.
Skończyliśmy korektę.
Czas na datę wydania i reklamę.
Przekonamy innych na spotkaniu, że musimy ją wydać.
I dostaniemy dużo kasy na reklamę.
Super!
Wydajmy ją od razu.
„Idealny zabójca”.
Świetny tytuł.
To książka,
po którą sięgnie każdy.
W końcu thriller.
Nie ograniczajmy budżetu i...
Nie mówią nic o naszej.
Spokojnie. Zaraz koniec.
- Dziękuję. - Dziękuję!
Czy to już wszystko?
Nie!
Skończyłyśmy książkę Wewnętrzne myśli roślin.
WEWNĘTRZNE MYŚLI ROŚLIN
Na razie lepiej poczekajmy.
Dobra robota!
- Dziękuję. - Dobra robota.
- Mam ochotę na mięso. - Jedzmy.
- Tak? - Jasne.
Skończyłyśmy już korektę.
Można ją wydawać.
Czemu musiałyście wybrać botanika?
Jest tylu znanych pisarzy.
A może napisać książkę
o mnie, legendzie wydawnictw?
Absurd, prawda?
Taka jest ta książka.
Jest za słaba na pierwszą książkę projektu.
Pani Go, jak zaplanujemy marketing dla...
Zaczekajcie.
WEWNĘTRZNE MYŚLI ROŚLIN
To oznacza,
że jej nie wydadzą.
Chodźmy dziś do klubu. Co powiecie?
Upewnię się, by była dobrze widoczna.
- Super. - Dobrze.
Dobra robota.
Spisaliście się.
Wydadzą tę książkę, a nie naszą?
Propozycja im się spodobała.
Myślą tylko o kasie.
Chodźmy!
Są jak żaby, które niszczą środowisko.
Niczym trujące chwasty.
Niszczą inne rośliny.
Najgorszy jest chmiel japoński.
A nie ambrozja trójzielna?
I harbuźnik kolczasty.
Tak?
Rany.
Co robimy?
Obiecałyśmy, że ją wydamy.
Profesor Kwak na to liczy.
Pan Cha nie dał nam jeszcze odpowiedzi.
Ma dziś wykład?
To nasza ostatnia nadzieja.
WEWNĘTRZNE MYŚLI ROŚLIN
Panie Cha.
Ji-yul i ja ciężko pracowałyśmy,
by ukończyć tę książkę.
Profesor Kwak też.
Chcemy wiedzieć, kiedy ją wydamy.
Zastanowię się.
To znaczy?
On też? Jak mogą nam to robić?
Prawda?
Koncepcja marketingowa to „elegancja”.
Jasne? Ma wyglądać elegancko.
Czcionka nie może się wyróżniać.
Mówiłem pani.
Książki Ryu muszą mieć charakter.
Grafika się wyróżnia,
ale to przyciągnie ludzi.
Proszę stosować się do instrukcji.
Nie mamy czasu.
Chcieliście najlepszego projektu. Już tak nie jest?
Tak to załatwiacie?
I nawzajem.
Może inne firmy
panu pobłażały,
ale nie ja.
Proszę uszanować zdanie redaktora.
Cholera.
Tak?
Wiem, mamo. Nie spóźnię się.
Jasne.
Ma pani plany?
Myślałem, że zjemy obiad.
Nie mogę, mam plany.
Randkę w ciemno.
Słucham?
Tak naprawdę nie do końca.
Spotkam się z synem
znajomej mojej mamy.
Proszę tego nie robić.
Czemu?
Cóż...
Mój ojciec powiedział,
że powinienem być jak książka.
Chcę być...
pani książką.
Jaką książką?
O dokuczaniu i pouczaniu?
Nie.
Romansem.
Zamiast randki w ciemno,
proszę zjeść kolację ze mną.
Co pani na to?
NIERUCHOMOŚCI
Pięć milionów, dziesięć milionów.
Dziesięć milionów.
Kaucja 10 milionów, czynsz 500 tysięcy.
CZYNSZ 500 000
To jest niezłe
i jest blisko mieszkania Eun-ho.
Mam stąd...
tyle wspomnień.
Nie.
Miałam tu być tylko pół roku.
Wyprowadzę się.
Depozyt dziesięć milionów, czynsz 500 tysięcy wonów.
Proszę.
Co robisz?
Szukam mieszkania.
Masz coś?
- Co myślisz o tym? - Iść z tobą je obejrzeć?
Czemu nie?
Dobrze.
Dobra.
Piękne, prawda?
Niedaleko jest metro
oraz park.
Racja.
Lepsze, niż sądziłam.
Nie muszę szukać dalej.
Racja. Jest ładne, jasne
i nie za drogie.
Podpisać umowę?
Ale niestety
jest dla singla. Nas jest dwoje.
Będziemy mieszkać razem do końca życia.
Jej się podoba, mnie nie.
Dziękujemy panu.
- Co? - Chodź, Dan-i.
Nie rób tego. Miałam wyprowadzić się po pół roku.
Nie powstrzymam cię,
ale idę z tobą.
Nie mogę mieszkać sam w tym wielkim domu.
Dlatego przyszedłeś ze mną?
Szukaj miejsca dla dwojga.
Usidlę cię.
To po co mam się wyprowadzać?
Dokładnie. Po co?
Już ci mówiłem.
Twój dom jest tam, gdzie ja.
To oznacza,
że mój dom jest tam, gdzie ty.
Nie zgadzasz się? Nie lubisz ze mną mieszkać?
To nie tak.
Jae-hui wróci do Korei, jak skończy szkołę...
Pomartwisz się tym wtedy,
a nie teraz.
Pomyliłaś się.
Tutaj.
Ty...
Szybko.
Zrobię nam lunch.
Gulasz z doenjang czy kimchi?
Tylko to potrafisz?
Ma pani szczęście, pani Song.
Mogę wypróbować?
Proszę.
- A ja? - Tylko trochę?
Tylko trochę.
Dostałaś prezent?
Od pani Baek za ciężką pracę.
Proszę.
Miło z jej strony.
Nawilża.
- Mogę... - Świetnie nawilża.
Musisz pracować ciężej.
Wiem, wiem.
Nie musi pan przypominać.
WEWNĘTRZNE MYŚLI ROŚLIN
To złoto.
Panie Cha,
przemyślał pan publikację książki?
Jeszcze nie.
A do kiedy...
Zespół redakcyjny Gyeoroo.
Naprawdę?
Tak.
Dobrze, dziękuję.
Panie Cha,
nasza książka Wewnętrzne myśli roślin...
Mamy piąty dodruk tomiku wierszy pana Na.
Hej!
Mówiłem, że się sprzeda.
Piąty dodruk!
Panie Kim, musi pan
- postawić dzisiaj lunch. - Tak.
To trochę za mało na lunch.
- Co? - To nie wszystko.
Zimna krew redakcji Song-i
została bestsellerem.
Mamy właśnie trzeci dodruk.
Niemożliwe!
Dziękuję!
Teraz stawiajcie.
Otrzymaliśmy tyle zamówień, że trzeci dodruk
wyniesie 20 000 sztuk!
Rany!
Stawiam lunch.
Chodźmy na grilla!
- Szybko, nim zmieni zdanie. - Chodźmy.
- Szybko! - Chwila.
- Panie Cha. - Zjedzmy z klasą.
Bądź cierpliwa, Dan-i.
Jak długo mamy czekać, skoro książka jest gotowa?
WEWNĘTRZNE MYŚLI ROŚLIN
Tyle, ile trzeba.
Ale panie Cha...
WEWNĘTRZNE MYŚLI ROŚLIN
Jestem wniebowzięty.
Ciężko pracowaliśmy i opłaciło się.
To cudowne,
że dotarliśmy do czytelników.
Założenie wydawnictwa Gyeoroo
to moje największe osiągnięcie.
Miałem szczęście, że poznałem takich wspólników.
Czytał pan wiersze Na?
Coś pan sentymentalny.
Kiedy książka się sprzedaje,
panu Kimowi mięknie serce.
Gdy sprzedaż spada, staje się bestią.
Po co wydawać takie książki?
Odnosił się do naszej książki?
Nie sprzeda się?
Chyba jej nie wydadzą.
Też tak myślę.
Ale to świetna książka.
Nie mogę uwierzyć.
Wznieśmy wspólny toast.
- Dobrze. - Jasne!
Dziękuję.
Dziękuję wam za tworzenie książek,
które ludzie chętnie kupują,
jak Idealny morderca.
- Dziękujemy. - Dziękujemy!
Ale nie tylko takie książki publikujemy w Gyeoroo.
Niedługo wydamy również Wewnętrzne myśli roślin.
- Co? - Naprawdę?
Niemożliwe!
Zarabiam na innych książkach,
by móc wydawać też takie.
Prawda, panie Cha?
Mimo niskiej sprzedaży,
niektóre książki warto pokazać światu.
Może nie każdy je przeczyta,
ale dla wybranych będą skarbem.
Aby je wydać,
musimy jednak zarobić na innych książkach.
To filozofia pana Kima.
Bardzo pana szanuję.
- Tak. - Oczywiście.
Czasem książki warto wydać, mimo kilku sprzedanych sztuk.
To świetna książka.
Zagłębia się w dany temat
i daje wiele przemyśleń.
To dobry wybór dla nowego projektu.
Bestsellery sprzedają się tylko chwilę.
Książka Wewnętrzne myśli roślin zagości na półkach,
a ludzie ją pokochają.
Gratulacje, Ji-yul. I...
dla Dan-i.
- Gratulacje! - Gratulacje!
Gratulacje
Z okazji wydania książki
- Dziękuję. - To nie wszystko.
Pani Go.
Racja.
Kiedy toast?
Od teraz
wydawnictwo Gyeoroo
wprowadza system ślepej rekrutacji.
Wykształcenie, wiek i doświadczenie nie będą decydować.
Będziemy opierać się na talencie.
To dobra droga.
Wznieśmy toast.
- Gyeoroo. - Nikt nas...
- Nie powstrzyma! - Nie powstrzyma!
- Gratulacje. - Dziękuję.
Dziękuję.
Co robicie, że jesteście tacy szczęśliwi?
My?
- Wydajemy książki! - Wydajemy książki!
Niedługo wiosna.
Pogoda jest świetna.
Co jest?
To...
Co jest?
Spójrz. Trzymają się.
- Co? - Co jest?
Jesteście razem?
Gdy pocałowała młodszego...
To był pan Cha?
- Niemożliwe! - Eun-ho!
Dan-i, ty szczęściaro!
- Ma szczęście. - Zazdroszczę jej!
Gratulacje!
- Super, Dan-i! - To pierwsza para Gyeoroo.
- Nie! - Zazdroszczę!
- Co jest? - Co?
- Niemożliwe. - Spójrzcie.
Nie rób tak.
- Co? - Panie Kim!
- Co jest? - Co?
- Są razem? - Hej!
- Są razem! - Co jest?
- Patrzcie! - Panie Kim!
- Są razem! - Rany.
- Puść mnie. - Chodź.
- Panie Kim! - Nikt nie wiedział!
Nie!
Co zrobimy?
Wszyscy wiedzą.
Nie obchodzi mnie to.
Niech cały świat się dowie,
że cię kocham.
Wróciłam do książki, którą czytałam.
Wtedy mi się podobała,
ale po drugim i trzecim czytaniu
podkreśliłam w niej mnóstwo zdań.
Każdego dnia znajduję w niej nowe zdania.
To książka, która jest ze mną najdłużej.
Co lubisz robić?
Czytać książki.
Czytanie.
Dlatego pracujesz w wydawnictwie.
Zawsze chciałam pracować z książkami.
Dlatego tam wylądowałam.
Naprawdę... Rany, przeraził mnie.
EPILOG
Znasz go?
To wujek.
- Wujek? - Tak.
Co on tu robi?
Co tu robisz, Ji-yul?
Dzień dobry.
Przepraszam.
Ona jest moja.
Słucham? Ji-yul.
To randka w ciemno!
Mam dla ciebie prezent ślubny!
O ty!
Co to było?
Od dzisiaj ze sobą chodzimy?
Chodźmy.
Dobre.
Sam to zrobiłem.
- Słone? - Pyszne.
Jesteś taki mały.
- Rany. - Nie dotykaj go.
Czemu? Jestem jego ojcem.
Firma twojego taty jest super, co?
- Jak myślisz? - Nie.
- Nie? - Nie lubisz jej?
Szanują mnie i jestem najstarszy.
Co robisz w weekend?
- Co? - Z tatą.
- Pogramy. - Dobra.
- Jak? - Co zrobimy?
- Będziecie grać? - W gry.
- Gry. - Nie wolno.
- Do zobaczenia. - Dobrze.
- Nie grajcie. - Dobrze.
Nie pozwól mu grać.
Zjemy coś?
- Hej. - Idziemy?
- Tak! - Tak!
Idziemy jeść.
Super!
JESTEŚMY JAK KSIĄŻKI. CZEKAMY, AŻ KTOŚ ZNAJDZIE NAS I OTWORZY.
POZNAJĘ LUDZI W FIRMIE.
NIE MOŻNA ŻYĆ BEZ INNYCH.
GDY ŚWIAT SIĘ ZMIENIA, PRACOWITOŚĆ POMAGA
JESTEŚMY JAK SAMOTNE GAŁĘZIE Z OWOCAMI
JESTEŚMY PIĘKNYMI DRZEWAMI Z OWOCAMI ŻYCIA
TWORZENIE KSIĄŻEK DAJE DUMĘ, ZAUFANIE I SZCZĘŚCIE
PO SKOŃCZENIU KSIĄŻKI
WIDZĘ, CO MNIE OMINĘŁO W ŻYCIU
KAŻDY MA TUNEL DO POKONANIA
DZIĘKI POMOCY ZAPOMINAMY O LĘKACH
KAŻDEGO MOŻE INSPIROWAĆ INNA KSIĄŻKA
GDY MÓWIMY Z SERCA, PŁACZEMY, ŚMIEJEMY I UCZYMY SIĘ
ŻYCIE NIE JEST LEKKIE
DZIĘKI MIŁOŚCI JEST NAM LŻEJ
MIŁOŚĆ CZASAMI JEST DZIWNA I CUDOWNA
„MASZ CIEPŁĄ RĘKĘ”
„BY OGRZAŁA TWOJĄ”
DRODZY WIDZOWIE SERIALU,
„KSIĘŻYC JEST PIĘKNY”.
Napisy: Krzysztof Zając